Web Content Display

Lasy nadleśnictwa

Teren Nadleśnictwa Goleniów obejmuje obszar 22 569,34 ha w tym 21 064,32 ha to tereny leśne z przewa­gą sosnowych lasów gospodarczych. Na drugim miejscu pod względem zajmowanej powierzchni są lasy brzozowe oraz olszyny.

Nadleśnictwo Goleniów położone jest na obszarze mezoregionu Dolina Odry i na Równinie Goleniowskiej, sięgając Równiny Nowogardzkiej. Obejmuje środkową (centralną) część Puszczy Goleniowskiej. Są to lasy w większości rozciągające się na Równinie Goleniowskiej. Od zachodu są nisko położone tereny torfowiskowe ciągnące się wzdłuż Roztoki Odrzańskiej i Zalewu Szczecińskiego, zaś od wschodu — wysoczyzna morenowa Równiny Nowogardzkiej. Tak więc w krajobrazie nadleśnictwa przeważa teren równinny. Na terenie leśnictw Olszanka i Zielonczyn występują obniże­nia depresyjne, a najwyższe wzniesienie — osiągające 37 m n.p.m. — to Góra Zielonczyn w okolicy miejscowości Zie­lonczyn. Na tym wzniesieniu wybudowano wieżę obserwa­cyjną z tarasem widokowym. Dzięki temu można oglądać panoramę Puszczy Goleniowskiej i Zalewu Szczecińskiego z wysokości około 76 m n.p.m. Przez teren nadleśnictwa przepływają dwie większe rzeki z licznymi dopływami: Krępa i Gowienica, które uchodzą do Roztoki Odrzańskiej.

            Teren Nadleśnictwa Goleniów obejmuje obszar 22 569,34 ha w tym 21 064,32 ha to tereny leśne z przewa­gą sosnowych lasów gospodarczych. Stosunkowo dużo jest też lasów brzozowych oraz olszyn. Niewielkie powierzch­nie zajmują lasy sosnowo- dębowe  i sosnowo- bukowe, również bukowe i łęg olszowy. Sporadycznie występują lasy bukowo- dębowe, dębowe — z dębem bezszypułko­wym, lasy brzozowo- dębowe, brzozowo- dębowo- sosno­we, lasy mieszane z grabem oraz łęg jesionowo- olszowy i las z wiązami. W borach sosnowych dość często podszyt stanowi czeremcha amerykańska, a na ubogich stanowiskach jałowiec pospolity. W podszycie borów mieszanych i lasów występują buk, dęby, kruszyna, klon jawor i jarząb pospolity. Najważniejsze pod względem gospodarczym gatunki drzew cechują się bardzo dobrymi bonitacjami, warunkami wzrostu, na co ma wpływ dostosowanie poszczególnych gatunków do gospodarczych typów siedliskowych lasu oraz żyzność siedlisk. Podstawowym gatunkiem lasotwórczym jest sosna- 77,3 % zajmowanej powierzchni. Występuje jako gatunek panujący na wszystkich siedliskach z wyjątkiem lasu wilgotnego, ols jesionowego i lasu łęgowego. Na słabszych siedliskach tworzy lite drzewostany, natomiast na siedliskach żyźniejszych występuje ze znacznym udziałem buka i dębu, tworząc drzewostany mieszane. Świerk stanowi najczęściej domieszkę w drzewostanach sosnowych ale tworzy również lite drzewostany świerkowe o dobrej jakości. Pozostałe gatunki iglaste jak modrzew i daglezja występują jako domieszki w drzewostanie sosnowym. Drugim gatunkiem pod względem zajmowanej powierzchni jest olsza- 10,1%, która zajmuje typowe dla siebie siedliska wilgotne. Brzoza zajmująca 8% powierzchni występuje najczęściej na siedliskach wilgotnych oraz gruntach porolnych. Dąb zajmujący 1,5% powierzchni występuje najczęsciej na siedliskach lasowych tworząc drzewostany lite bądź mieszane. Buk występujący na 1,1% powierzchni zajmuje siedliska lasowe. Tworzy głównie drzewostany mieszane z udziałem sosny i dębu, bądź lite drzewostany różnowiekowe.

             

       Dominującym typem siedliskowym lasu jest bór mieszany świeży, który zajmuje 36,3 % zajmowanej powierzchni. Na uwagę zasługuje duży udział siedlisk wilgotnych i bagiennych- łącznie 31,5% powierzchni.

     Nadleśnictwo Goleniów posiada 8,3 % powierzchni rezerwatów, 24,6% powierzchni lasów ochronnych- głównie lasy wodochronne, uszkodzone przez przemysł i stanowiące ostoje zwierząt podlegających ochronie gatunkowej oraz 67,1% powierzchni to lasy gospodarcze.